A parlama sistemi öncelikli olarak petrol ve gaz, petrokimya ve rafineri endüstrilerinde istenmeyen veya fazla hidrokarbon gazlarını kontrollü bir şekilde yakarak güvenli bir şekilde bertaraf etmek için kullanılan endüstriyel bir güvenlik ve yakma cihazıdır. Zehirli veya yanıcı gazları doğrudan atmosfere salmak yerine, bir parlama sistemi, bunları bir yanma noktasına (tipik olarak yükseltilmiş veya yer seviyesindeki bir alev ucu) yönlendirir ve burada tutuşturulur ve başta karbondioksit (CO₂) ve su buharı olmak üzere daha az zararlı yanma yan ürünlerine dönüştürülür.
Basit bir ifadeyle, alev sistemi kontrolsüz gaz salınımına karşı son savunma hattıdır. Bu nveyamal bir çalışma süreci değil, tesis güvenliğini, mevzuata uygunluğu ve çevrenin korunmasını sağlayan kritik bir acil durum ve basınç tahliye mekanizmasıdır. Küresel olarak, işaret fişeği sistemleri tahmini olarak yakmaktadır. Yılda 140-150 milyar metreküp doğal gaz Dünya Bankası'nın Küresel Gaz Parlamayı Azaltma Ortaklığı'na (GGFR) göre.
İşaret fişeği sistemleri, endüstriyel operasyonlarda farklı ancak birbiriyle ilişkili birçok amaca hizmet eder:
İyi tasarlanmış bir parlama sistemi, yanma verimliliği %98–99,9 Bu, neredeyse tüm hidrokarbonların yanmamış uçucu organik bileşikler (VOC'ler) olarak yayılmak yerine yok edildiği anlamına gelir.
Eksiksiz bir endüstriyel alev sistemi yalnızca yanan tek bir meşale değildir; birlikte çalışan entegre bir ekipman ağıdır. Anahtar bileşenler şunları içerir:
Havşa başlığı, tesis genelinde birden fazla kaynaktan (basınç tahliye vanaları, blöf vanaları ve kontrol vanası baypasları) tahliye gazını toplayan ve bunları merkezi bir boşaltma tamburuna ve ardından havşa yığınına yönlendiren bir boru ağıdır. Kollektörün boyutlandırılması kritik öneme sahiptir: gereğinden küçük borular, tahliye vanalarının doğru ayar basıncında açılmasını engelleyebilecek tehlikeli bir karşı basınç oluşturur.
Gaz, havşa ucuna ulaşmadan önce bir nakavt davul (aynı zamanda havşa boşaltma kabı veya sıvı contalı tambur olarak da adlandırılır). Bu kap, sürüklenen sıvıları gaz akışından ayırır. Havşa ucuna giren sıvılar tehlikeli "alev yağmuruna" (istiften düşen sıvı damlacıklarının yakılması) neden olabilir ve uca zarar verebilir veya patlamalara neden olabilir. Nakavt tamburu, uygun şekilde tasarlanmış herhangi bir havşa sisteminde tartışılamaz bir güvenlik özelliğidir.
Havşa yığını, havşa ucunu zemin seviyesinin üzerinde güvenli bir yüksekliğe yükselten yapısal elemandır. Yığın yükseklikleri genellikle 30 ila 150 metrenin üzerinde Tesisin büyüklüğüne, sınıf düzeyinde gerekli olan ısı radyasyonu sınırlarına ve yerel düzenleyici gerekliliklere bağlı olarak. Açık deniz platformları, alevi platform yapısından uzağa yönlendirmek için genellikle dikey istifler yerine yatay olarak uzatılmış işaret fişeği bomları kullanır.
Parlama ucu, gazın ateşlendiği ve yakıldığı, bacanın tepesindeki yanma cihazıdır. Modern havşa uçları, belirli akış hızları ve gaz bileşimleri için tasarlanmıştır ve aşağıdaki gibi özellikleri içerir:
Pilot brülörler, alev ucunda her zaman sabit küçük bir alev bulundurur ve sabah saat 3'te beklenmedik bir şekilde bile salınan gazın anında tutuşmasını sağlar. Çoğu modern sistemin kullandığı yüksek enerjili kıvılcım ateşlemesi or alev ön jeneratörü (FFG) sistemleri Rüzgar veya yağmur nedeniyle söndürülmeleri durumunda pilotları uzaktan yeniden yakmak için. Işıksız bir pilotun bulunduğu bir işaret fişeği sistemi ciddi bir güvenlik ihlalidir.
Havanın sisteme geri girmesini ve boru hattı içinde potansiyel olarak patlayıcı bir hava-gaz karışımı oluşturmasını önlemek için, alev başlığına sürekli bir inert veya yanıcı gaz (nitrojen veya doğal gaz) akışı enjekte edilir. Bu "temizleme gazı" akışı, bir yakma sisteminin bakımının devam eden operasyonel maliyetlerinden biridir ve tipik olarak 0,1 - 1,0 m/s konik uç çıkışında.
Yığın tabanına veya başlığın içine monte edilir, su contaları ve moleküler contalar hava girişine karşı ikincil bariyer görevi görür ve aynı zamanda basınç tahliye çek valfleri olarak da işlev görür. Su sızdırmazlık tamburu, gazın içinden geçmesi gereken bir su sütununu (tipik olarak 150-300 mm derinliğinde) tutar ve hem sızdırmazlık sağlar hem de operasyonlar sırasında gaz akış hızlarının görsel bir göstergesini sağlar.
Alevleme sistemleri, fiziksel konfigürasyonlarına ve dumansız, verimli yanma elde etmek için kullanılan yönteme göre sınıflandırılır. Her tip farklı çalışma ve çevre koşullarına uygundur.
| Parlama Tipi | Yapılandırma | Tipik Uygulama | Temel Avantaj |
|---|---|---|---|
| Yükseltilmiş Parlama | Dikey yığın, uç yükseklikte | Rafineriler, petrokimya tesisleri | Isıyı ve gürültüyü dağıtır; büyük akışları yönetir |
| Zemin Parlaması | Sınıfta kapalı veya açık brülörler | LNG terminalleri, gaz tesisleri | Düşük gürültü, düşük parlaklık, dumansız |
| Açık Deniz Parlama Bomu | Platformdan uzanan yatay kol | Açık deniz petrol ve gaz platformları | Alevi yapıdan uzak tutar |
| Buhar Destekli İşaret Parlaması | Uçtan enjekte edilen buhar | Mevcut buhara sahip tesisler | Ağır gazların dumansız yanması |
| Hava Destekli İşaret Parlaması | Tabanda cebri hava üfleyici | Steam'in olmadığı uzak siteler | Buhar altyapısı olmadan dumansız |
| Şamdan Parlaması | Basit yardımsız dikey boru | Düşük akışlı veya yedek işaret fişekleri | Düşük maliyet, minimum bakım |
Bir parlama sisteminin operasyonel sırasını anlamak, her bir bileşenin neden var olduğunu ve önemli olduğunu açıklığa kavuşturur:
İşaretleme sistemleri uluslararası kabul görmüş standartlara göre tasarlanmalıdır. İşaret fişeği sistemi tasarımını düzenleyen en yetkili iki belge şunlardır:
Amerika Birleşik Devletleri'nde, EPA'nın 40 CFR Bölüm 60 ve Bölüm 63 düzenlemeler alevli yanma verimliliği gerekliliklerini ve izleme yükümlülüklerini düzenler. Bu kurallara göre, alevlerin yanma bölgesinde en az net ısıtma değerini (NHV) koruması gerekir. 270 BTU/scf ve istikrarlı, verimli yanmayı sağlamak için tanımlanmış bir eşiğin altında maksimum uç hızı.
AB Endüstriyel Emisyonlar Direktifi (IED 2010/75/EU) ve ilgili Mevcut En İyi Teknikler (BAT) sonuçları benzer şekilde tesislerin alevlenmeyi en aza indirmesini ve büyük tesislerde sürekli yanma verimliliği izlemesini göstermesini gerektirir.
Alevlendirme sistemleri kontrolsüz gaz tahliyesinden çok daha güvenli olsa da çevresel etkileri de vardır. Temel endişeler şunları içerir:
Yanma tamamlandığında, yakma işlemi bir sera gazı olan CO₂ üretir. Ancak, eksik yanma metan (CH₄) üretir 20 yıllık bir süre boyunca CO₂'den yaklaşık 84 kat daha fazla küresel ısınma potansiyeline sahiptir. %98'lik varsayılan yanma verimliliğinde, saatte 1.000 kg metan gazı çıkaran bir alev hâlâ kabaca yayılıyor 20 kg/saat yanmamış metan — geniş ölçekte anlamlı bir iklim etkisi.
Yeterli hava veya buhar desteği olmaksızın ağır hidrokarbon gazlarının yakılması, siyah duman — hem hava kalitesi sorununu hem de mevzuat ihlalini temsil eden kurum parçacıkları (PM2,5 ve PM10). Bu nedenle çoğu modern endüstriyel tesiste dumansız alevlendirme gereklilikleri zorunlu kılınmakta olup, tipik olarak en azından dumansız çalışma gerektirir. Tasarım genişleme oranının %50'si .
Dünya Bankası'nın "2030'a Kadar Sıfır Rutin Ateşlemesi" 2015 yılında başlatılan girişim, 90'dan fazla hükümet ve petrol şirketinden destek aldı. Girişim, "rutin alevlendirmenin" (petrol üretimi sırasında ilgili gazın sürekli olarak yakılmasının) ortadan kaldırılmasını hedefliyor çünkü onu yakalayacak bir altyapı yok. Son raporlara göre, küresel alevlenme hacimleri yaklaşık olarak inatla yüksek kalıyor. Yılda 144 milyar metreküp geçişin zorluğunu vurguluyor.
most effective way to reduce flaring is not to improve the flare itself, but to avoid sending gas to the flare in the first place. Alev gazı geri kazanım (FGR) sistemleri Düşük basınçlı gazı, boşaltma tamburuna ulaşmadan önce alev başlığından yakalayın ve yakıt gazı olarak kullanmak üzere yeniden sıkıştırın veya prosese yeniden dahil edin. İyi tasarlanmış bir FGR sistemi, rutin alevlendirmeyi şu şekilde azaltabilir: %70–90 .
Tipik FGR sistemi bileşenleri şunları içerir:
Büyük rafineriler için FGR'nin ekonomik durumu güçlü: sadece toparlanma Günde 1 milyon standart fit küp (MMSCFD) Aksi takdirde yakılacak olan gazın miktarı, yıllık olarak 1 milyon dolar doğal gaz fiyatlarının 3–4 $/MMBtu seviyesinde olmasını sağlarken aynı zamanda emisyonları ve düzenleyici sorumluluğu da azaltıyor.
Modern işaret fişeği sistemleri pasif altyapı değildir; enstrümantasyon ve kontrol sistemleri aracılığıyla aktif olarak izlenirler. Temel izleme unsurları şunları içerir:
Altında EPA Alt Bölümü Ja (petrol rafinerileri için), tesislerin sürekli parametre izleme sistemleri (CPMS) kurması ve her işletme dönemi boyunca alev yanma verimliliği standartlarının korunduğunu gösteren üç aylık uyumluluk raporları sunması gerekmektedir.
İyi tasarlanmış işaret fişeği sistemlerinde bile operasyonel sorunlar yaşanabilir. En yaygın arıza türlerini anlamak, operatörlerin ve mühendislerin bunları öngörmesine ve önlemesine yardımcı olur:
| Sorun | Kök Neden | Sonuç | Azaltma |
|---|---|---|---|
| Pilot alevi söndürme | Yüksek rüzgar, yağmur veya düşük pilot gaz basıncı | Işıksız yakma — ham gaz salınımı | Otomatik ateşleme sistemleri, rüzgar kalkanları |
| İşaret fişeği ucunun geri yanması | Düşük gaz akışı, alevin uca çekilmesi | Uç hasarı veya imhası | Yeterli temizleme gazı akışı, uç tasarımı |
| Sıvı taşınması | Nakavt tamburu küçük boyutlu veya arızalı | Yanan sıvı yağmuru, uç hasarı | Doğru KO tambur boyutlandırma, seviye kontrolü |
| Aşırı sigara içmek | Yetersiz buhar/hava desteği | Mevzuat ihlali, PM emisyonları | Destek akışını ve uç bakımını artırın |
| Başlık aşırı basıncı | Altındasized piping or blocked path | Karşı basınç PRV'nin açılmasını önler | API 521 hidrolik analiz, denetimler |
İşaret fişeği sistemleri en çok petrol ve gaz endüstrisiyle ilişkili olsa da, yanıcı veya tehlikeli gazların üretildiği çok çeşitli endüstriyel sektörlerde kullanılmaktadır:
industrial world is under growing pressure to minimize flaring through both technological innovation and regulatory tightening. Key trends shaping the future of flare systems include:
Geliştirilmiş dahili karıştırma geometrisine sahip yeni nesil havşa uçları, Buhar desteği olmadan tasarım kapasitesinin %90'ına varan akışlarda dumansız yanma , işletme maliyetlerini ve yardımcı emisyonları azaltır. John Zink Hamworthy ve Zeeco gibi üreticiler, önemli ölçüde geliştirilmiş yanma verimliliği ve azaltılmış gürültü profilleri ile patentli uç tasarımları sunmaktadır.
NOAA ve NASA tarafından işletilen VIIRS (Görünür Kızılötesi Görüntüleme Radyometre Paketi) uydu sensörleri, artık alevlenme olaylarını yaklaşık olarak bir algılama eşiğiyle küresel olarak tespit ediyor ve ölçüyor 1 MW ışınım gücü . Bu yetenek, düzenleyicilerin ve yatırımcıların tesis düzeyindeki alevlendirme verilerini bağımsız olarak doğrulayabilmeleri ve böylece kendi raporladığı rakamların ötesinde hesap verebilirliği artırabilmeleri anlamına gelir.
Permiyen Havzası (Texas), Vaca Muerta (Arjantin) ve Kuzey Denizi dahil olmak üzere birçok petrol üreten bölge, yeni projeler için giderek daha sıkı alevlendirme sınırları veya rutin alevlendirmeye doğrudan yasaklar getirdi. Bu gereklilikleri karşılayamayan şirketler üretim kısıntıları, mali cezalar veya işletme lisanslarının kaybıyla karşı karşıya kalır; bu da devam eden gaz yakma yerine gaz yakalama altyapısına yatırım yapmak için güçlü bir ekonomik teşvik yaratır.